عکاسی ازکودکان ونکاتی قابل توجه درعکاسی چهره

آنچه در این صفحه می خوانیدمطالبی درخصوص عکاسی از کودکان است که توجه به موارد مطرح شده همراه با توجه به امکانات وشرایط محیط توصیه می شود

 

1-عمق میدان را کنترل کنید
درابتداپیشنهادمی کنیم که تنظیمات دوربین درحالت تقدم دیافراگم (Aperture Priority – AV) قرارگیردو دیافراگم های باز را انتخاب کنید(مثلاf/2.8یاf/4)
وقتی بادیافراگم بازعکس میگیرید،فوکوس فقط بر روی سوژه انجام می شود،لذا(پس زمینه محوی)خواهیدداشت،بااین کارسوژه راازپس زمینه جدامی کنید.

 

2-مقدار ایزو را نسبت به سرعت شاتر در اولویت قرار دهید
وقتی دیافراگم راانتخاب کردید،سرعت شاترباتوجه به شرایط نوری محیط توسط دوربین انتخاب می شود.
اگرسرعت شاتربیش ازحدپایین بود(مثلا 1/60یا 1/30یاکمتر) به طوری که لرزش دست در عکس ثبت شود مقدارIsoراآنقدر بالاببریدتالرزش دست درعکس ثبت نشود.
اگرچه بالابردن ایزو روش مطلوبی نیست اما این حسن راداردکه حداقل  ازمحو شدن عکس بهتر است.

 

3-درخصوص عکاسی از کودکان
 همه چیز به ثبت احساس وساخت یک داستان درعکس خلاصه می شود.
بهتراست عکاس دنبال عکسهایی باشد که ناگهانی هستند،مثل زمانی که می خواهید ازیک کودک بدون آنکه بداند عکس بگیرید،بهتراست فقط با نور طبیعی عکاسی کنید،چراکه به عکس لطافت و احساس بیشتری می دهد.

وقتی از نوزادان یا کودکان عکاسی می کنیدبایدآماده باشیدکه سریع حرکت کنید،همیشه بایدحواستان جمع باشدتاکوچکترین لحظه ای را ازدست ندهید.
برای عکاسی از نوزادان و کودکان،همه چیز به ثبت لحظه درست و نشان دهنده حالت کودک بستگی دارد،همچنین برخورداری ازبیشترین مقدارنورطبیعی ممکن ازمواردی استکه بایدموردتوجه عکاس باشد.


4-چگونه توجه کودک را در هنگام عکاسی به چیزی جلب کنیم

اگرازفرزند شخص دیگری عکس می گیرید،خیلی مهم استکه شخصی سعی کندتوجه کودک را جلب کند. «اگر افراد زیادی دور کودک جمع باشندچشم وحواس کودک مدام به همه جاپرت می شود وبه راحتی نمی توان عکس خوبی از او گرفت.
دقت کنید که فقط یک شخص توجه کودک را به خود جلب کند(این شخص می تواند عکاس،مادر یاپدر کودک باشد)دراین صورت چشمان اوبه یک نقطه متمرکزمی شود،که کارعکاس رابرای ثبت یک عکس خوب بسیار راحت ترمی کند.

 

5-با نور و سایه بازی کنید

برای اینکه نحوه برخورد نور به صورت سوژه تان را بهتر درک کنید،یک تکه کاغذسفید را تا کنیدو فرض کنیدهرسمت آن یک قسمت ازصورت سوژه شماست،وقتی کاغذراجایی نگه می داریدکه قراراست صورت سوژه آنجاباشدمی توانیدبادیدن قسمتهای روشن و قسمتهایی که سایه افتاده است بهترین حالت رابرای صورت انتخاب کنید.
اغلب بچه ها صورت های گردی دارند،و بهتر است سعی کنیدسایه ای روی صورتشان نباشدتابرق چشمانشان به خوبی جلوه کند.با استفاده ازاین کاغذمی توانید بهترین مکان قرار گرفتن برای کودک و دوربین راپیدا کنید به طوری که بهترین نور را داشته باشد
همچنین وقتی می خواهید از شخصی عکس بگیرید،یک چشم خودرا ببندیدو فقط با یک چشم به آن شخص نگاه کنیدتاچیزی که دوربین می بیندرا شماهم ببینید.
به این صورت شماهمه چیزرابه صورت دو بعدی می بینید.رنگهاوجنس سطوح و نور را واضح ترخواهیددید.

6-همیشه روی چشم فوکوس کنید

کودکان حرکات خیلی سریعی دارند، پس تقریباً غیر ممکن است که بتوان به صورت دستی روی آنها فوکوس کرد.  همیشه فوکوس خودکار (AF) را بر روی حالت Al Servo بگذارید.
در این حالت دوربین با حرکت کردن نقطه ای که روی آن فوکوس شده، فوکوس را تغییر می دهد. همیشه روی چشم سوژه فوکوس کنید، این یکی از نکات مهم و اساسی در عکاسی پرتره است

*دونکته مهم....

*با انتخاب پس زمینه هایی باجلوه طبیعی،می توانیدبافت وجزئیات زیادی رابه تصویربکشید.
*محل ایستادن عکاس وانتخاب کادرمناسب اهمیت زیادی درترکیب بندی دارند.

بیل برانت وهنری کارتیه برسون

Bill Brandt در 1904 در لندن به دنیا آمد.

بخشی ازدوره جوانی خودرادرآلمان وسوئيس سپری کردودرحدودبيست سالگی به عکاسی علاقه مندشد.وی گرايش زيادی به مکتب نوين عکاسی فرانسه که در همان اوان مورد قبول سوررئاليسم ها قرار گرفته بود، پيدا کرد و از اين رو به پاريس رفت تا در اين شهر اقامت گزيند.
در پاريس مدت کوتاهی ، حدود سال 1929 به کارآموزی در عکاسخانه" من ری"(Man Ray) پرداخت. در اين دوره ، عکاسانی همچون آتژه، من ری، براسايي و بعدها کارتيه برسون و ادواردوستون مورد ستايش او بودند.
برانت در 1931 به لندن بازگشت و تا زمان شروع جنگ جهانی دوم به تحقيق درباره قشرهای مختلف اجتماعی که نظام طبقاتی انگلستان را می ساختند، پرداخت.
او در نخستين کتاب خود که در 1936 با عنوان "انگليسی ها در خانه خود" انتشار يافت ، تحليل کاملی از مردم انگليس و محيط اجتماعی شان ارائه کرد و وضع معيشتی اقشار محروم ساکن منطقه ايست اند لندن را که از بحران بزرگ 1929 صدمه ديده بودند و زندگی معدنچيان شمال انگلستان را در کنار تجملات افراطی طبقات اشراف انگليسی نشان داد.
برانت طی سالهای پيش از شروع جنگ دوم جهانی، با نشريات مختلف بين المللی همچون ايلوستر، پيکچرپست، وروو و نيز مينوتور که مجله سوررئاليست ها بود، همکاری می کرد.
در 1938 نخستين نمايشگاه آثار او به اهتمام مجله فرانسوی" آرزميته گرافيک " برگزار شد. ثمره اين نمايشگاه دومين کتاب برانت بود که در همان سال با عنوان "شبی در لندن "انتشار يآفت.
طی دوران جنگ جهانی دوم ، در 1940 و 1941 يکی از ادارات وزارت کشور انگليس ، برانت را مأمور عکاسی از وضعيت استتار شهر لندن و ساکنان آن در تاريکی شب کرد. مجله "ليليپوت "اين عکس ها را در 1942 منتشر ساخت.
برانت شماری از زيباترين عکس های مناظر خود را نيز در سال های 1940 گرفت. او تصور می کرد که در کارش ترکيب بندی تا حدود زيادی به نحو غريزی صورت می پذيرد و پيروی از قواعد به منزله افسار زدن به تخيلات است.
برانت در طول دوران عکاسی خود مجموعه بزرگی از تک چهره های شاعران، نويسندگان و هنرمندان معاصر خود را گرد آورد.او همواره می کوشيد مدل های خود را در محيطی قرار دهد که تداعی کننده آثار، ساخته ها يا سبک زندگيشان باشد. نخستين تک چهره های او در دو دهه 1940 و 1950 گرفته شد.
برای حالات مدل های خود قواعد ثابتی نداشت.او معتقد بود ترکيب بندی هيچ گاه نبايد يک مشغله فکری شود.

برانت در گزارش ها، عکسهای مناظر و تک چهره های خود، درک دقيق و عميقی از محيط و موضوعات خويش داشت و اين عامل کليدي موفقيتش بود

Henri Cartier-Bressonهنری کارتیه برسوندر 1908 در شانتلو زاده شد.

هنر را از نقاشی آغاز و در سال 1930 به صورت جدی به عکاسی علاقمند شد . تا 1936 سفرهای زیادی داشته و پس از آن به فرانسه بازگشت و به کار فیلم سازی پرداخت .

از فیلم های شاخص او می توان فیلم مستندی در باره جنگ های داخلی اسپانیا یاد کرد . شهرت او در 1952 با انتشار نخستین کتاب مهم وی با نام " تصاویر آنی " که در آمریکا با 6 عنوان لحظه قطعی منتشر شد ، به اوج رسید . طی سال های 1960 ، مورد احترام نسلی از عکاسان جوان قرار گرفت .
جوئل مایرو تیز در مقدمه یکی از کتابهای خود در باره هنری چنین یادکرده است :
" من مردی را دیدم که به هرسو می رفت ، جست و خیز می کرد ، پیچ و تاب می خورد و می رقصید ، اوشگفت انگیز بود! ...از دیدنش منقلب شدم ، کاملا منقلب شدم ! نمی توانستم باورکنم که چنین اقبالی را داشته ام که شخصا با او در این موقعیت برخورد کنم ."
کارتیه برسون عکاسی است که به آحاد بشر می اندیشید و نخستین عکاسی است که توجیه کاملی از نگرش خود را در این خصوص به دست داده است .
او بر این موضوع تاکید کرده است که عکاسی باید در کانون تمامی امور قرار گیرد و جذب رویدادها شود.
او عملا اظهار می دارد که رویدادها خود "ضرباهنگ ساختاری شکل ها " را پدید می آورند . از دیدگاه کارتیه برسون ، عکاسی که بتواند مطابق با این ضرباهنگ کار کند "لحظه قطعی " را خواهد یافت.
در آن دوران ، "لحظه قطعی" الگوی اولیه ای در عکاسی داشت .
در پایان سال های 1920 ، دوربین های سبک و سهل الاستفاده ای چون ارمانوکس یا لایکا ، دوربینهای اخیر برسون بود.
در آن دوران روزنامه نگاران دقت بسیار می کردند که "لحظه روانی" رویدادهای ورزشی را دریابند و در کمین لحظه اوج پیروزی های ورزشی می نشستند . کارتیه برسون بعدها نخستین عکس های خود را دراین زمینه منتشر کرد. کارتیه به مفهوم "لحظه روانی" تسلط یافت و آن را برای عکاسی از توده های انبوه مردم به کار گرفت . بدین سان تحول مهمی در نقش عکاسان مطبوعاتی پدید آورد.
عکسهای کارتیه برسون کوشش هایی حقیقی برای درک روح آدمی است که البته با وسیله بیانی متفاوت و تازه ای که همان عکاسی است ، تحقق پذیرفته است . برخی از مشهور ترین عکسهای او به طرز بسیار روشنی گویای این مطلب اند. کارتیه برسون از زمره تاثیر گذارترین عکاسان بوده است و هیچ عکاسی هرگز نتوانسته است در سبک کاری وی از او پیشی گیرد.
کارتیه برسون با سرمشق قراردادن کرتس در ابتدای سال 1930 ، مبدل به بزرگ ترین عکاس مطبوعاتی فرانسه شد.
در انگلستان از آن رو که به تصور حزن آلود تری از زندگی اجتماعی گرایش وجود دارد ، هیچ عکاس مطبوعاتی مهمی که دارای خصوصیات کارتیه برسون باشد ، پرورده نشده. در آمریکا نیز عکاسی مهمتر از او پدید نیامد.
همتایان کارتیه برسون عکاسان فرانسوی هستند که از او بسیار آموخته اند . اما مقدم بر تمامی اینان ، کارتیه برسون مارا متوجه ساخته است خواه در زندگی روز مره و خواه به هنگام روی دادن وقایع ، با چه لذت های بزرگی می توانیم روبه رو شویم .
او در سال 2003 به سن 95 سالگی در گذشت